Na zoveel weken niet kunnen varen, waren wij blij met de tocht die Jo Triepels had georganiseerd. In een mailtje liet hij weten dat hij ging varen, of in elk geval proberen te varen. Wij hadden er nog enigszins een hard hoofd in omdat de vijver bij ons voor de deur nog bedekt was met ijs. Het weer was redelijk, beetje bewolkt, niet al te koud. Onderweg naar het Futennest lag in het ene stuk water wel ijs en in het andere niets. Bij het Futennest dreef wel weer ijs rond. Toch de kano's maar opgeladen en naar de haven van Leek.

In de haven was geen ijs te bekennen. De boten werden afgeladen, het neopreen pak aangetrokken en via een zijslootje naar de Leeksterhoofddiep richting het Leekstermeer. Het grootste gedeelte was ijsvrij, hoe dichter bij het Leekstemeer hoe meer ijs. Het eerste stuk was nog wel goed door te komen, achter elkaar door de zelfde vaargeul. Totdat voor het meer nog een groot stuk ijs lag. In het midden was niet doorheen te komen, terugwrikkend en elkaar meetrekkend maar weer achteruit naar het open water. Een paar meter verderop werd gedacht er nog wel door te kunnen komen. Ook hier was het ijs te dik, soms twee lagen ijs van minstens 4 centimeter. Langs de kant was Douwe al een heel eind opgeschoten, dus Leo ging hem helpen. Jo, Bram en ik bleven op afstand kijken of het inderdaad lukte, deze vaarweg zag er goed uit. Douwe en Leo lagen met z'n tweeën naast elkaar, proberend door het ijs te zakken en met de peddels een vaarweg voor ons te steken. We zouden hoe dan ook naar het Leekstemeer. Hier aangekomen hadden we eerst wel koffie verdiend bij de picknicktafel.

We wilden net weer verder varen toen het begon te hagelen. Eerst maar het Leekstemeer over, voor de wind aan en heerlijk surfen, genietend van de mooie luchten ,naar de Munnikesloot. Een jongetje zag ons varen en vroeg of we zijn bal, die aan de andere kant van de sloot in het water lag, wel voor hem wilden pakken. Onze goede daad was weer verricht. Rustig aan peddelend, het was tenslotte de eerste tocht dit jaar, kwamen we aan bij het Hoendiep. Wat we al een beetje verwacht hadden, hier lag een dun laagje ijs op het water. Hier kon goed doorheen gevaren worden, al hoewel het zwaarder is dan gewoon peddelen.

Bij de brug halverwege was het Hoendiep gestremd door brugwerkzaamheden. We moesten via een hoge modderige uitstap de kant op, ieder op zijn eigen manier. Onze hoop om de boten nog redelijk schoon te houden voor het zwembad vervloog. Na een stukje over de weg, nog een bakje koffie weer het water op. Nog een paar ijsveldjes voordat we het Lettelberterdiep op gingen. Dit stuk was weer geheel ijsvrij. We begonnen onze armen toch ook wel te voelen van het hakken in het ijs. Bij Lettelbert hing bij de brug nog afzetlint voor de schaatsers, wij konden gewoon door.

Bij het Leekstemeer gekomen gingen we Leeksterhoofddiep weer op. In het begin van het dikke ijsveld was nog een vaarweg voor ons open, maar aan het einde was het al weer dichtgewaaid. Leo en Douwe konden er met veel hakwerk nog doorkomen, wij waren iets later en de vaargeul was al weer dichtgewaaid. Wij zaten vast op het ijs en konden niet meer verder. Leo kwam op het geweldige idee om ons met zijn sleeplijn over het ijs te trekken. Met een mooie lassoworp kreeg Jo de lijn toegegooid, Bram en ik hielden de punten van de kano's vast en werden zo naar het open water getrokken. Het laatste stukje naar Leek kwamen we nog een groot stuk ijs tegen, hier zijn we maar dicht bij elkaar door gevaren.

Het was een erg leuke tocht, toch ook weer een leuke ervaring om zo door het ijs te hakken. De foto's zijn te zien op de fotogalerij. Nu alleen mijn boot nog schoonmaken.

gr. Rietje

Om terug te keren naar het overzicht van Tochtverslagen klik hier...