Met zeven enthousiastelingen die ook eerder de Algarve meerdere keren voor een kajakvakantie bezochten reis ik in mei voor de derde keer mee naar de Algarve. Gingen we de eerdere twee keer voor 11 dagen, deze keer is de reis met enkele dagen verlengd zodat we veertien dagen kunnen blijven en daardoor bijzondere plekken kunnen bezoeken. De temperatuur niet lager dan 25 graden. De natuur, volop in bloei, is mooier dan in september (maar dan is het water warmer). Verschillende foto's van planten en bomen getuigen van de prachtige natuur in bloei.
Aangekomen in Faro staat Klaas Hofman ons al op te wachten, bepakt en bezakt als we zijn reizen we naar Manta Rota om ons op te maken voor veertien dagen kajakvakantie. We zijn met een groep die onderweg al direct overeenstemming over een aantal onderwerpen heeft: We komen om te varen maar niet te ver. Wandeltochten zijn alleen mooi indien ze per auto afgelegd kunnen worden en dan gelet op de hitte niet te lang duren. Eten is belangrijk, met regelmaat en genoeg. Ook drinken willen we niet tekort komen. We passen ons tempo graag aan de langzaamste aan. Rustmomenten gespreid over de dag zijn noodzakelijk. Daarmee zijn de regels gesteld, ons keuzemenu is bepaald. We kunnen beginnen aan onze vaarvakantie.

De deelnemers.
De deelnemers hadden, zo viel al snel vast te stellen, bij toeval allen van huis uit een bourgondische inslag, prettig, want het valt niet mee om mensen zo'n inslag in enkele dagen aan te leren.
De groep bestond uit twee dames: Petra, heel vroeg op, altijd actief, energiek, en niet verlegen om een praatje, Corrie, veel ervaring met jongens die de deelnemende heren niet kennen, drinkt volgens haar partner niet uit een rietje en is gek op kampvuur. Daarnaast 5 heren: Douwe, de rust zelve, laat maar schuiven en verwoed houtsprokkelaar. Henk, genieter en koorknaap, robuust in de branding, bouwer van Oekeloekoes. Leo, verhalenverteller, culinair kenner en bespeelt Oekeloekoe als geen ander (als het moet zelfs met losse handen). Oscar, altijd in voor een geintje, doet met alles mee, gids bij nacht en gek op branding en ricard. Naast mijzelf onze gids Klaas in bange dagen.
Het beloofde wederom een interessante reis te worden, met wilde verhalen over stalen ballen, vlaamse avonturiers in Manta Rota en geslaagde pogingen om fiets- en loopactiviteiten zoveel mogelijk te mijden. We kwamen immers om te varen en te rusten! Maar ook om te genieten, zowel van de omgeving als van de culinaire mogelijkheden.
Resultaat van onze reis is dat onze reiservaringen eigenlijk zo talrijk zijn dat we ze niet op kunnen schrijven, sterker nog, we hebben een weekend moeten afspreken om een en ander te kunnen evalueren. Als bezoeker van deze pagina zult u het moeten doen met een reisimpressie.

Lagunes (P.N. da Ria Formosa)
Nadat we de eerste dag "onze boten gepast hebben" gaan we een dagje proefvaren bij de punt van het schiereiland bij Manta Rota, daar waar de lagune vanuit Monte Gordo gezien begint. We vertrekken op hetzelfde punt als van waaruit we een dag later met de trektocht door het natuurpark da Ria Formosa zullen maken, bij het plaatsje Fabrica.
Varen (en omgaan) in de branding, opnieuw zout proeven, even alle technieken testen en oefenen.. Zo hebben we de smaak te pakken om ons 's avonds op te maken voor de meerdaagse trektocht.
We gaan voor de trektocht de oceaan op bij Fabrica en varen om Ilha de Cabanas heen, teneinde bij Ilha de Tavira weer terug in de lagunes te varen die oostelijk van Faro liggen. Iedere keer opnieuw raak je onder de indruk van de overweldigende natuur in dit gebied! De deining op de oceaan is geweldig, de rust die iedereen ondergaat is bijna bedwelmend. Wat heb je nog meer nodig zou je denken; je peddel, je kajak, zon, zee en de relatieve nabijheid van de kust met tal van plekken om te fourageren of een hapje te eten.
We pauzeren op de kop van het eiland Ilha de Tavira) tegenover Santa Lucia, na een heerlijke salade gegeten te hebben varen we verder naar het andere uiteinde van dit eiland. Na één dag wanen we ons al geruime tijd op vakantie! We slapen hier op onze prachtige "camping", het eiland hebben we inmiddels Ilha de Salata gedoopt, samenhangend met de tonijnsalade die hier traditioneel door Klaas bereid en door ons gegeten wordt. Dit is, zo spreken we plechtig af, bij voorkeur ook de enige keer dat ons avondmaal op de camping genuttigd wordt. We weten immers wat ons nog wacht, de taartjes bij het bakkertje in Fuzeta, de vele kleine restaurantjes met een keur aan salades en vis, de zware wandelingen naar pleisterplaatsen enzovoort.
Omdat onze vakantie enkele dagen langer duurt dan eerdere jaren, kunnen we de reis zeer gevarieerd invullen. Van Ilha de Tavira varen we naar Ilha de Ahmona alwaar we een copieuze maaltijd genieten bij twee naar Portugal geëmigreerde zuiderburen. Als uitbaters van een restaurantje op dit eiland verstaan zij de kunst van de Portugese keuken, althans naar ons bescheiden oordeel. We maken het hier laat omdat we met een avondtocht in het donker verder willen naar Ilha de Culatra, alwaar onze "camping" aan de oceaanzijde gevestigd wordt.
De volgende dag varen we verderop op dit eiland naar een klein vissersdorp, hier ontmoeten we zelfs een leguaan! Ook brengen we een bezoek aan een dorpje verderop, met vuurtoren, om vervolgens te overnachten op een eilandje aan de overzijde (Ilha de Desserta).
De volgende dag maken we weer een tocht over de oceaan, we gaan richting Faro, door een natuurlijke doorgang komen we terug in de lagune, vlak langs het vliegveld waar we een aantal dagen geleden aankwamen. Na een uitgebreid bezoek aan Faro, onze boten op de trappen in de haven, varen we 's avonds weer terug om opnieuw op Ilha de Desserta te kamperen.
We zijn halverwege, de volgende dag varen we naar Olhão, als plaats minsten zo interessant als Faro, waar we behalve de vismarkt ook de kleine straatjes in het oude centrum verkennen. Langzaam trekken we terug, we maken vlak voor Santa Lucia een treinritje naar de voormalige tonijnfabriek en bekijken daar een "ankerkerkhof" wat het strand siert. Onze laatste nacht van de trektocht bouwen we onze tenten op aan de oceaanzijde op het eiland Ilha de Ahmona, we vertrekken de volgende dag door een stevige branding, goed om weer even te oefenen.
Teruggekomen in Manta Rota, onze thuishaven, maken we ons op voor een rustdag, waarna we opnieuw een dag gaan spelevaren bij de oceaan, surfen op de branding, de lage steun oefenen en andere technieken uitproberen. Met zo'n warm water de kans om je grenzen te verkennen. Ondanks onze bourgondische insteek komen we toch redelijk moe toe aan een douche, een avondje op gewone stoelen en.......

Grensrivier (R.Guadiana)
De tocht over de grensrivier "Guadiana" is een belevenis vanwege de indrukwekkende stilte en natuur. Na een autorit van onze thuisbasis in Manta Rota naar Mértola pakken we onze boten in om tegen de avond te arriveren in Pomarão. Het is een getijderivier, waarover je (mits je het leuk wilt houden) gedurende afgaand tij goed kunt varen.
Bij het vertrek spotten we direct ooievaars op hun nesten. Onderweg is de natuur op zijn mooist, we zien prachtige planten, vogels en schildpadden. Het plaatsje Pomarão ligt vlak bij een stuwmeer en is over land maar moeizaam te bereiken. Kleine huisjes van een eenvoud die we ons in Nederland niet meer goed kunnen voorstellen, geen enkele winkel maar wel een soort gemeenschapshuis midden in het dorp met openbare toiletten en douches. Hier worden we zoals altijd gastvrij ontvangen. De uitbaatster van het gemeenschapshuis kookt voor ons, ze maakt een stoofpotje: "ensopado de Borrego", wat we proberen te analyseren. In ieder geval zitten er uien , aardappelen en geitenvlees aan het bot in, geraffineerd gekruid met onder andere tijm en laurier. Een en ander wordt vrij nat gegeten (vandaar ensopado?) en de smaak is geraffineerd, zonder het bot mee te koken zou een en ander minder van smaak geweest zijn.
Hier verblijven we tot in de kleine uurtjes, met Portugese kaas en wijn en met gezang van een lokale muzikant vermaken we ons opperbest. De comfortabele camping met uitzicht op de rivier bestaat uit een grote betonplaat met loswal, alwaar onze zandharingen minder van pas komen. Sommige mensen moeten vanwege rugklachten op een plank slapen, wij zweren sinds onze Portugese ervaringen bij beton!
Vanaf Pomarão varen we de volgende dag naar Alcoutim, tegenover het Spaanse plaatsje Santúcar de Guadiana. Boven op de berg bij dit plaatsje twee molens waar Don Quichote nog tegen gevochten kan hebben. Einde van een dromerige riviertocht.

Praja de Rocha
Het beste bewaart men altijd tot het laatst. Drie jaar op rij hebben we erover gesproken, we willen varen bij Praja de Rocha. In de reizen die we tot nu toe maakten zat geen ruimte om Praja de Rocha te bezoeken, door de verlenging kunnen we deze vakantie eindelijk onze wens doen uitkomen.
We maken een autorit van zo'n 100 kilometer naar Portimão (bij Lagos) om vanuit de haven naar Praja de Rocha te varen. Onze verwachting is waargemaakt. Indrukwekkende rotspartijen. Grotten waar je in kunt varen, wat een geluid, het in de grot klotsende water! Oppassen met de deining, het ene moment kun je erdoor, het andere niet! Rare stroming en ondiepten. Mooie strandjes tussen de hoge wanden.
Met woorden laat het zich niet goed uitleggen. Een foto-impressie doet zijn werk waarschijnlijk beter, met Praja de Rocha sloten we de reis en sluit ik dit verslag af. De Algarve. Voor herhaling vatbaar!

Dit verslag is een weergave van een van de kajakvakanties met Klaas Hofman van de Wirdumerklap, zie de linkpagina voor meer informatie over varen in Portugal.

Klik hier voor de foto's van Portugal, Algarve 2006.