In het voormalige oost-Duitsland ligt een prachtig merengebied; "de Mecklenburger seenplatten". Voor velen, ook voor mij, een volkomen onbekend gebied, wat een afwisselende natuur tref je hier aan! Ik heb slechts een klein deel kunnen zien in een week varen en ben dan ook beslist van plan nog eens terug te gaan!
Een week varen op de "Mecklenburgischen Seenplatte", reisdoel in de week van 8 juni t/m 15 juni. Een wat lange autorit, over Bremen en Hamburg richting Berlijn om ongeveer 100 km. ten noorden van deze stad met onze kanovakantie te starten in Feldberg. Met een gezelschap van ongeveer 8 personen bouwen we onze tenten op naast een van de vele meren. We hebben er zin in, we weten dat we dagelijks kunnen kiezen tussen restaurants of zelf koken, de eerste contacten zijn veelbelovend voor onze dagafsluitingen (dagelijks happy hour na aankomst) en de weersvoorspellingen zijn goed.

De eerste dag doen we rustig aan en verkennen de omgeving per kano, er staat een stevige wind waardoor we bij onze rondtocht alle ervaringen m.b.t golven van voor, achter en op zij weer konden actualiseren. De verkenning was veelbelovend, allerlei vaarrichtingen lijken mogelijk, een mooie natuurrijke omgeving en vriendelijke mensen die onze zeekajaks bewonderden. We waren dan ook zo'n beetje de enigen die ondanks de wind op het water gingen.

De tweede dag breken we 's morgens onze tenten af en pakken onze kano's in. Het past zoals gewoonlijk maar net en de boten zijn niet meer te tillen. Gelet op de aangekondigde overdraagplekken heeft gelukkig iedereen "wielen" mee, zodat het gesleep per saldo kan meevallen.
We varen van Feldberg naar Lychen, een tocht van 29 kilometer. De tocht voert ons over prachtige meren, over brede stromen en over ondiepe slootjes. We moeten frequent overdragen, maar dat maakt niet uit, iedereen ervaart de variatie onderweg als overweldigend. In kleine slootjes moesten we uit de boot en deze voorttrekken, kortom, we dachten alle variaties van verplaatsen met de kano meegemaakt te hebben totdat we op een stuk kwamen waar zowel varen als betreden van het water in verband met de lage waterstand verboden was. Maar geen nood, je kon een ponywagen oproepen die je (tegen betaling) dwars door de bossen vervoerde naar het punt waar je wel weer mocht varen. De "koetsier" vertelde onderweg honderduit zijn ervaringen in de omgeving, iedereen die hier gaat varen adviseer ik deze man standaard in het arrangement op te nemen! We komen pas 's avonds laat aan op onze camping, waar we zonder uitzondering allemaal nog nagenieten van deze zeer gevarieerde tocht.

Onze tocht wordt vervolgd van Lychen naar Fürstenberg, vandaag maar 16 kilometer en zonder overdragingen. Over de grote Lychensee, een prachtig riviertje, verschillende meren zien we weer een geheel andere omgeving. Ook het aantal kanovaarders neemt zienderogen toe. We schutten twee keer in een sluis. Aan het eind van de dag varen we op de Havel, waarover we nog vele kilometers zullen varen. Op de Röblinsee ligt de camping, boven op een heuveltje voor dit meer slaan we onze tenten op.

Vanaf Fürstenberg vervolgen we onze reis naar Ahrensberg, een afstand van 18 kilometer. Ook vandaag geen overdragingen, wel wederom een sluis. Vandaag bevaren we onder andere de Röblinsee, de Steinhavel, de Menowsee, de Elllbogensee, de Grosse Priepertsee, de Wangnitzsee, de obere Havel Wasserstrasse, de Finowsee en tenslotte de Drewensee. De waterlelies bloeien volop, we zien tal van (roof-)vogels, kortom, andermaal een zeer gevarieerde tocht waarbij we op zijn Duits meer dan zeven seen bevaren hebben.

De week vordert alweer snel, onze vijfde dag voert ons van Ahrensberg naar Blankenförde, een tocht over 23 kilometer, waarin we twee keer schutten. We varen voortdurend over kleine meertjes en over de Havel, soms moeten we de ingang van de rivier zoeken. Ook vandaag weer heel veel waterlelies en vogels, je hebt op zo'n dag genoeg aan jezelf en je omgeving. Waar we van de Ziersee naar de Görtowsee varen bevinden we ons wederom in een beschermd natuurgebied, waar je niet aan land mag gaan. In deze omgeving ervaar je wat mooie stiltes zijn. Deze dag beëindigen we met "jagen", we moeten vlak voor de camping een klein slootje door, waar jezelf op de iets hogere wal moet staan en je boot moet voorttrekken door het water. We kamperen met zicht op de Jamelsee.

De laatste dag, van Blankenförde naar Kratzeburg. De vaarafstand is beperkt, ongeveer 16 kilometer, maar het is dan ook wederom een bijzondere tocht. Onze eerste pauzeplaats is al na zo'n vijf kilometer bij een palingrokerij. Hier moesten we overdragen met behulp van een lorrie, weer eens wat anders! Op het programma stond ook een overdraagpunt van 750 meter gepland, bij de Granziner Mühle. Ook hier een lorrie ter beschikking, op deze lorrie passen gelukkig vier boten tegelijkertijd. Onze laatste avond brengen we door aan de Käbelick See, met een prachtige zonsondergang genieten we bijzonder van ons laatste happy hour.

De tochtorganisatie was in handen van Kanocentrum Wirdumerklap.

Klik hier voor de foto's van Mecklenburg.